Drabiny drewniane - jak wybrać solidny model i dbać o niego latami

Aluminium wygrywa na papierze: jest lekkie i nie boi się deszczu. A jednak na budowach, w ekipach malarskich i w przydomowych warsztatach drabiny drewniane wciąż mają wiernych użytkowników. Powód jest prosty - kto choć raz stał cały dzień na szerokim, sztywnym stopniu, malując sufit, ten wie, że stabilność liczy się bardziej niż kilka kilogramów różnicy. Podpowiadamy, czym kierować się przy wyborze i jak sprawić, żeby drewniana drabina nie skończyła po dwóch sezonach jako podpałka.

Drabiny drewniane czy aluminiowe - co przemawia za drewnem

Drewniana konstrukcja jest cięższa, ale właśnie ta masa obniża środek ciężkości i ogranicza bujanie przy wyższych modelach. Drewno mniej też drga pod stopami, co docenisz przy precyzyjnej robocie, np. szpachlowaniu narożników. Druga sprawa to temperatura: drewno słabo przewodzi ciepło, więc zimą na zewnątrz nie wyziębia dłoni jak metalowa podłużnica.

Często pada też argument, że drewno nie przewodzi prądu. To prawda, ale tylko w połowie. Sucha i czysta drabina faktycznie jest słabym przewodnikiem, dlatego chętnie sięgają po nią elektrycy. Mokre lub zabrudzone drewno tę przewagę traci, bo wilgoć i sole mineralne otwierają prądowi drogę.

Rozstawna czy przystawna, stopnie czy szczeble?

Drabina rozstawna stoi samodzielnie, więc sprawdzi się przy malowaniu, montażu lamp i pracach wykończeniowych w środku. Przystawną opierasz o ścianę lub okap - zajmuje mniej miejsca i pozwala dostać się wyżej, ale trzeba ją ustawić pod kątem 65-75 stopni. Kolejny wybór to stopnie albo szczeble. Szerokie stopnie, głębokie na około 8 cm, odciążają stopy przy wielogodzinnej pracy, szczeble są lżejsze i tańsze.

Ile metrów naprawdę potrzebujesz? Modele rozstawne z 4-8 stopniami dają zwykle od ok. 2,5 do 3,3 m wysokości roboczej. Dwa najwyższe stopnie nie są stanowiskiem pracy, więc kupuj z zapasem. Jeśli chcesz porównać te warianty obok siebie, przejrzyj drabiny drewniane w sklepie specjalizującym się w sprzęcie do pracy na wysokości.

Na co patrzeć przy zakupie i jak dbać o drabinę

Zacznij od tabliczki znamionowej. Drabina powinna mieć oznaczenie normy PN-EN 131, piktogramy z zasadami użytkowania i podaną nośność - standardem jest 150 kg. Kontrole Inspekcji Handlowej co jakiś czas wyłapują drewniane modele bez wymaganych oznaczeń albo z wadami konstrukcyjnymi, więc najtańsza oferta bywa loterią. Obejrzyj też materiał: podłużnice najlepiej z drewna iglastego bez sęków, stopnie z twardszego buku lub jesionu, całość skręcona śrubami, ze stalowymi zawiasami. Pasy chroniące przed rozjechaniem się ramion to minimum.

Konserwacja zajmuje kilka minut w sezonie. Surowe drewno zabezpiecz impregnatem lub bezbarwnym lakierem, a drabinę trzymaj w suchym miejscu, najlepiej zawieszoną poziomo. Nie maluj jej farbą kryjącą - zakryje pęknięcia, które musisz widzieć przed każdym wejściem.

Dobrze dobrane drabiny drewniane odwdzięczą się stabilnością przez wiele sezonów, jeśli kupisz model zgodny z normą i poświęcisz mu chwilę po pracy. Zmierz wysokość, na której najczęściej pracujesz, zapytaj sprzedawcę o nośność i gatunek drewna, a potem wybierz drabinę, na której staniesz pewnie przy każdym remoncie.

Artykuł sponsorowany