Jak wynika z raportu GUS co roku tysiące młodych Polaków wyjeżdża do pracy za granicę. Najczęściej wybieranymi kierunkami są Holandia, Irlandia i Niemcy. Popularność Holandii jako jednego z najpopularniejszych krajów europejskich na emigrację zarobkową utrzymuje się niezmiennie od lat. Decydując się na pracę za granicą, należy nie tylko dopełnić wszystkich procedur wyjazdowych, ale także zapoznać się z prawem pracy obowiązującym w danym kraju. Oto lista najważniejszych różnic w prawie pracy między Polską a Holandią.
REKLAMA![](https://tkn24.pl/wp-content/uploads/2021/02/DachBud2021.gif)
![](https://tkn24.pl/wp-content/uploads/2024/07/Smart-lipiec-2024.gif)
![](https://tkn24.pl/wp-content/uploads/2024/06/DJ-JAKUB.gif)
Czas pracy w Holandii
Wszystkie osoby pracujące w Holandii, obejmuje 40 godzinny tydzień pracy. Może on zostać skrócony do 36 godziny. Wszelkie nadgodziny są premiowane i najczęściej są wypłacane w postaci dodatkowego wynagrodzenia – 150% stawki za normalne godziny. W niektórych sytuacjach nadgodziny mogą być odebrane jako dodatkowy urlop. Prawo pracy w Holandii mówi również, że do maksymalnego 60-godzinnego tygodnia pracy wlicza się godziny nadliczbowe. Pracownicy muszą mieć zapewnione co najmniej 11 godzin odpoczynku między zmianami, ale raz w tygodniu czas ten może być skrócony do 8 godzin, a raz w tygodniu wymagane jest minimum 36 godzin odpoczynku. Pracownicy nie mogą przekroczyć 40 godzin pracy w tygodniu, jeśli pracują w nocy, a po każdej zmianie mają prawo do co najmniej 14 godzin odpoczynku. Po trzech nocnych zmianach wymagane jest minimum 46 godzin odpoczynku. Nie dopuszcza się żadnych wyjątków.
Urlop wypoczynkowy
Pracownicy większości zakładów lub branż są objęci układami zbiorowymi, które określają liczbę płatnych dni wolnych zapewnianych pracownikom. W Holandii wygląda to tak, że płatne dni wolne przysługują pracownikom każdego szczebla, w wymiarze od 20 do 30 dni rocznie, często w zależności od wieku i stażu pracy. Podstawową zasadą jest pomnożenie liczby dni przepracowanych w tygodniu przez cztery, co daje 20 płatnych dni urlopu w tygodniu. Jeśli pracujesz u danego pracodawcy krócej niż rok, otrzymasz podobną ilość dni urlopowych (jedna czwarta urlopu po trzech miesiącach pracy). Otrzymasz proporcjonalnie mniejszy wymiar urlopu, jeśli pracujesz w niepełnym wymiarze godzin (np. połowa za pół etatu). Za zgodą pracodawcy możesz wykorzystać urlop przed oficjalną datą jego wystawienia. Wszyscy pracownicy w Holandii mają prawo do corocznego płatnego urlopu. Oprócz urlopu masz prawo do co najmniej 8% rocznego wynagrodzenia wraz ze wszystkimi świadczeniami. W większości przypadków układ zbiorowy pracy w danej dziedzinie działalności określa wysokość rocznego urlopu, a jeśli nie ma układu, musi to zrobić umowa o pracę.
Urlop macierzyński
Jeśli planujesz mieszkać w Holandii przez dłuższy czas i chcesz starać się o dziecko to podobnie jak w Polsce przysługuje ci urlop macierzyński. To od Ciebie zależy, kiedy rozpoczniesz urlop macierzyński, który trwa 16 tygodni. Możesz go rozpocząć już sześć tygodni przed planowanym terminem porodu, ale nie później niż cztery tygodnie przed nim. Co najmniej dziesięć tygodni po porodzie należy pozostać zatrudnionym. Jeśli kobieta chce przestać pracować na sześć tygodni przed końcem, a dziecko urodzi się późno, może otrzymać dodatkowe dwa tygodnie urlopu. Ojcowie mają prawo do urlopu macierzyńskiego na każde dziecko jednak często jest on bezpłatny, chyba że układ zbiorowy pracy stanowi inaczej. Oprócz dostarczenia pracodawcy zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego ciążę przy składaniu wniosku o urlop macierzyński należy dostarczyć pracodawcy zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że jest się w ciąży.
Zasiłek chorobowy
W Holandii obowiązuje system zapewniający zasiłek chorobowy pracownikom w wieku od 40 do 65 lat, którzy są niezdolni do pracy z powodu choroby. Pracownicy pracujący w Holandii mają prawo do 70% swojego obecnego wynagrodzenia, jeśli są czasowo niezdolni do pracy z powodu choroby. Świadczenie to wypłaca obecny pracodawca. Pracownicy, którzy są czasowo niezdolni do pracy po roku niezdolności, mogą ubiegać się o rentę zawodową. Pracownicy, którzy nie osiągnęli jeszcze wieku 65 lat, a są długotrwale niezdolni do pracy, nie mają jednak prawa do takiej renty. Po roku niezdolności do pracy stopień uszczerbku na zdrowiu musi być nadal większy niż 15%. Wysokość renty uzależniona jest od stopnia choroby, wysokości dotychczasowego wynagrodzenia oraz wieku wnioskodawcy. Renta przyznawana jest na okres od sześciu miesięcy do sześciu lat, w zależności od stopnia niepełnosprawności. Wypłata renty wynosi od 70% do 80% poprzedniego wynagrodzenia, jeśli stopień niepełnosprawności jest znaczny. Jeśli stopień niepełnosprawności wynosi 80%, można otrzymać rentę w wysokości 70% poprzedniego wynagrodzenia. Wśród siedmiu klas inwalidztwa znajduje się upośledzenie na poziomie 30%, które zapewnia tylko 21% poprzedniej pensji. Ponadto, renta jest znacznie łatwiejsza do zweryfikowania i wygenerowania w wyniku dobrze rozwiniętego i sprawnego systemu.
Więcej informacji na temat obowiązującego prawa pracy w Holandii znajdziesz w serwisie https://www.globelus.pl/prawo-pracy-w-holandii-poznaj-swoje-prawa
artykuł sponsorowany